Mede mogelijk gemaakt door Finideal B.V. en Ervenadvies INDEX
Er gebeurt veel in onze financiële wereld. Banken gaan “zomaar” failliet. Het toezicht “faalt”. Het is ons overkomen.
We hebben het niet zien aankomen. De financiële crisis. Een Wereldwijd probleem. Maar is dit echt zo? Hadden we het
niet kunnen voorzien? Is het gewoon logisch dat dit alles gebeurt? Waar ging het mis? Is er wel een crisis?
De Financiële Crisis 3
Pijler 3 (marktwerking): Hierin is vastgelegd hoe een bank naar de buitenwereld moet rapporteren over de risico’s die een bank loopt en hoeveel kapitaal een bank beschikbaar heeft voor onvoorziene verliezen als gevolg van de genomen risico’s.
Bron: De Tijd 15 april 2010
'Bazel III -regels zijn dodelijk'
Het verzet van de banken tegen de kapitaalnormen van het Bazel-comité zwelt aan. Beurshuis Exane BNP Paribas spreekt van 'te dodelijke regels om goed te keuren', terwijl JPMorgan Chase, Wells Fargo en Fifth Third Bancorp vorige week al aan de alarmbel trokken. Ze waarschuwen, net als kredietbeoordelaar Standard & Poor's, voor de ongewenste gevolgen van nieuwe kapitaalregels.
Het Bazel-comité tekent momenteel nieuwe regels voor kapitaal- en liquiditeitsnormen voor banken uit, de zogenaamde Bazel III-regels. Dat gebeurt op vraag van de G20-landen, die het comité de opdracht gaven uit te zoeken hoeveel cash de banken achter de hand moeten houden na de ergste financiële crisis in 70 jaar. De voorstellen die op tafel liggen verplichten de banken dat hun spaardeposito's en lange termijnmiddelen volstaan om een jaar lang aan hun kortlopende financieringsbehoeften te voldoen.
Fragiel herstel
'Wij geloven dat dit de economie enorm zal schaden op een moment dat de overheden volop aan het fragiele herstel werken', reageert Exane in een rapport. 'Daarom zijn vertragingen of afzwakkingen onvermijdelijk, wat de potentiële schade aanzienlijk moet beperken'.
Ook JPMorgan Chase, Wells Fargo en Fifth Third Bancorp lopen niet warm voor de Bazel-regels. De toplui van de drie Amerikaanse grootbanken kwamen op uitnodiging van de Federal Reserve naar Washington om de impact van strengere kapitaalregels te bespreken. Noch de Amerikaanse centrale bank, noch de vertegenwoordigers van vier andere agentschappen voor toezicht in de VS zouden de Bazel-normen, zoals ze momenteel ter tafel liggen, tijdens het gesprek verdedigd hebben.
Kredietbeoordelaar Standard & Poor's laat een ander geluid horen. Volgens analist Bernard de Longevialle kan Bazel III 'wereldwijd tot sterkere, meer stabiele banken leiden'. Hij waarschuwt wel voor de onbedoelde gevolgen voor de financiële sector. Zo vreest S&P dat de nieuwe regels een rem zetten op de kredietverstrekking van de banken en hun handel op de derivatenmarkt. Het ratingagentschap denkt dat het voor kleinere depositobanken makkelijker wordt om zich naar de Bazel-normen te schikken.
Onder vuur
De wereldwijde klachten maken deel uit van een grootscheepse campagne tegen de pennevruchten van het Bazel-comité. Deutsche Bank, HSBC en meer dan 150 Europese financiële dienstengroepen lobbyen bij hun lokale toezichthouders voor soepelere regels en meer tijd om de regels te implementeren. Volgens analisten van JPMorgan kunnen de regels 13 van de grootste banken in de VS 20 miljard dollar kosten in hun jaarwinst.
'Er zal nog veel koehandel gebeuren vooraleer de kapitaalregels op maat zijn', verklaarde Frederick Cannon, hoofdstrateeg bij Keefe, Bruyette & Woods, een beurshuis uit New York gespecialiseerd in de financiële sector, aan het persagentschap Bloomberg. 'De voorgestelde liquiditeitsregels liggen al onder vuur. De kapitaalregels zijn minder uitgewerkt, maar ook daar trekken verschillende partijen aan de mouw van het comité om te bepalen wat telt als kapitaal.'
Akkoord voor 2010
De ministeries van Financiën en Economische Zaken bevestigen de gesprekken maar willen niet ingaan op de inhoud ervan. Voor eind dit jaar moet er een akkoord liggen.
Het kabinet staat onder politieke druk om de kredietcrisis te bestrijden. Een poging om pensioenfondsen rechtstreeks te laten beleggen in (staats)banken stuitte op een veto van de fondsen. Veel van hen kampen met fors gekrompen buffers door de lage kapitaalmarktrente en sterk in waarde gedaalde beleggingen.
Minder risico
Het nieuwe financieringsfonds richt zich op de stokkende kredietmarkt en is kansvol omdat het de pensioenfondsen weinig kost. Ze beleggen nu al in bedrijfskredieten, maar lopen straks minder risico omdat de Staat dat deels overneemt.
Eerder deze week brak MKB-Nederland al een lans voor een dergelijk financieringsfonds. De werkgeversorganisatie wil dat de overheid voor 10% garant staat op de leningenportefeuille.
reclameboodschap
reclameboodschap
reclameboodschap
Banken moeten failliet kunnen gaan
Kredietcrisis is economische elandproef voor de financiële sector en de toezichthouders
Gepubliceerd: 2 februari 2008 10:26 | Gewijzigd: 2 februari 2008 10:26 | BRON NRC.nl
Nog geen maand na de invoering van nieuw bankentoezicht laait de kritiek op het systeem op. Zelfs De Nederlandsche Bank is kritisch. „We moeten af van garanties.”
Amsterdam, 2 febr. 2008. Hij zei het zelf, Nout Wellink, president van De Nederlandsche Bank die toezicht houdt op de financiële instellingen. „Er doet zich een lastige afruil voor tussen stabiliteit op korte termijn en stabiliteit op langere termijn.” Wellink toonde zich deze week kritisch over het toezicht op de financiële markten. „In de huidige regelgeving zitten prikkels die niet voorzagen in de risico’s van nieuwe financiële instrumenten”, zei hij.
De huidige kredietcrisis kan gezien worden als een economische elandproef voor het internationale toezichtsysteem. Dankzij de Amerikaanse hypotheekcrisis kan iedereen 24 uur per dag getuige zijn van een financiële stresstest.
Het beeld tot nu toe is weinig hoopgevend. De Amerikaanse centrale bank voert de ene na de andere renteverlaging door om de markten tot rust te brengen. De Europese Centrale Bank (ECB) ziet keer op keer af van een renteverhoging (nodig om de inflatie te beteugelen) omdat ze klemgezet wordt door diezelfde onrust op de financiële markten. Helemaal bont maakte de Bank of England het. Die stopte 24 miljard Britse pond (32 miljard euro) in de noodlijdende hypotheekbank Northern Rock om te voorkomen dat die bank zou omvallen.
En zo ligt Basel II (het nieuwe mondiale stelsel van regels voor het bankentoezicht, zie kader) nog geen maand na invoering alweer onder vuur. Het feit dat Wellink, voorzitter van het Baselse Comité, kritiek uit op de regelgeving, leidt tot voorzichtige vreugde bij de critici van het huidige systeem van toezicht. Bij Harald Benink bijvoorbeeld. Benink is hoogleraar finance aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en voorzitter van het Europese schaduwcomité voor financiële regelgeving en toezichthouders. Hij pleit al jaren voor een aanpassing van het bankentoezicht. „De manier waarop centrale banken nu toezicht houden, stimuleert commerciële banken alleen maar om steeds grotere risico’s te nemen”, zegt hij.
Kern van het probleem is dat de toezichtouders op de bancaire sector (waaronder de centrale banken) in hun beleid teveel garanties geven aan financiële instellingen en de professionele beleggers die aandelen en schuldpapier van de banken in hun bezit hebben. Benink: „Er is de expliciete garantie, wettelijk geregeld, die zegt dat deposito’s van klanten gegarandeerd worden door de centrale banken. Dat betekent dat als een bank omvalt, de rekeninghouders hun geld terugkrijgen. Maar er is ook een impliciete garantie in het systeem ingesleten die inhoudt dat centrale banken uit angst voor een systeemcrisis er alles aan zullen doen om te voorkomen dat een commerciële bank omvalt.” Northern Rock bijvoorbeeld. „Die kleine bank had niet gered hoeven worden”, meent Benink.
Door die impliciete garantie hebben banken een prikkel om riskantere leningen uit te zetten en minder eigen vermogen aan te houden, een effect dat bekend staat als moral hazard.
Dat is met Basel II alleen maar erger geworden overigens. ING meldde laatst trots dat het eigen kapitaal dankzij Basel II met 20 procent omlaag kan. Fijn voor de bank, want het aanhouden van eigen vermogen is relatief duur.
Nout Wellink (links) tijdens het rondetafeloverleg in Den Haag inzake de kredietcrisis.
Maar als er iets mis gaat, heeft de bank geen reserves meer om dat op te vangen.
De institutionele beleggers die bijvoorbeeld de achtergestelde obligatieleningen van de banken afnemen hebben op hun beurt ook geen reden om over risico’s na te denken. Mocht het mis gaan, dan wordt de uitgever van de obligaties (de bank) toch wel gered door de centrale bank. Weg prikkel om de risicopremie laag te houden.
De oplossing voor deze weeffout is volgens Benink simpel: „De toezichthouders moeten duidelijk maken dat die impliciete garantie aan institutionele beleggers van de baan is. Ze moeten zeggen: Als het mis gaat is er maar een groep die zijn geld terug krijgt en dat zijn de kleine rekeninghouders. Institutionele beleggers moeten weten dat ze in principe onverzekerd zijn als het om hun beleggingen gaat.”
Het gevolg daarvan is dat de balans in het bankentoezicht wat meer verschuift naar de markt, en minder bij de toezichthouder zelf komt te liggen. Immers, als beleggers weten dat ze ‘nat’ kunnen gaan als hun bank te grote risico’s neemt, zullen ze eerder geneigd zijn die bank daar streng op te controleren. Als ze vinden dat de bank te grote risico’s neemt, zal de risicopremie op obligatieleningen oplopen. Het is dan voor iedereen zichtbaar dat de bank een hoger risico loopt op verliezen.
Volgens Benink snijdt het mes zo aan twee kanten. „Beleggers houden de bank bij de les, ook preventief. Daarbij wordt het voor de toezichthouder makkelijker om te zien waar de risico’s zich bevinden. Die zijn grotendeels terug te vinden in de risicopremies.”
Benink erkent dat de huidige crisis niet het moment is om de veranderingen door te voeren. De onrust op de markten is daarvoor te groot. Hij hoopt dat de urgentie er nog is als de crisis geluwd is.
Per 1 januari 2008 gelden in Europa nieuwe regels voor banken en financiële instellingen, het zogenoemde Basel II akkoord. Basel II is een vervolg op het eerste Basel-akkoord uit 1988.
Basel II bestaat uit drie pijlers, die eisen stellen aan kapitaal, toezicht en marktwerking:
Pijler 1 (kapitaalseisen): Daarin staan richtlijnen voor de berekening van kapitaal dat een bank moet aanhouden voor krediet-, markt- en operationele risico’s. Banken mogen hun eigen modellen ontwerpen die vervolgens door de toezichthouder dienen te worden gevalideerd.
Pijler 2 (toezicht): Hierin staan regels voor de solvabiliteit van de bank. De toezichthouder kan aan de hand van het kapitaalbeheer beoordelen of een bank voldoende kapitaal aanhoudt voor het afdekken van alle risico’s.
reclameboodschap
| Nieuws 1 |
| Nieuws 2 |
| Nieuws 3 |
| Nieuws 4 |
| Nieuws 5 |
| Crisis 2 |
| Crisis 3 |
| Toezicht 2 |